چگونه اتلتیکو مادرید Simeone فوتبال اسپانیا را تغییر داد

با رسیدن به اواسط دهه 2020 ، وضعیت اتلتیکو مادرید به عنوان یکی از سه قدرت اصلی فوتبال اسپانیا بدون تردید است. آنها در 11 فصل از 12 فصل گذشته در سه نفر برتر لالیگا به پایان رسیده اند و انتظار هر سال اکنون این است که حداقل آنها در قله پرواز برتر اسپانیا با رئال مادرید و بارسلونا رقابت می کنند.

ما به جایی رسیده ایم که هر چیزی کمتر از آن به عنوان یک شکست دیده می شود ، از جمله مکان چهارم فصل گذشته در پشت یک تیم الهام گرفته از Girona.

با این وجود ، شاید ارزش یک قدم عقب را برای تأمل در مورد واقعیت داشته باشد که قبل از انتصاب دیگو سیمئونه به عنوان مربی جدید اتلتیکو مادرید در اواخر سال 2011 ، این باشگاه 15 سال بدون اتمام در سه تیم برتر لالیگا رفته بود. دو مورد از آن سالها در بخش Segunda گذراند و از زمان کمپین تاریخی برنده دو مضاعف در سال 1995/96 هنگامی که سیمئونه هنوز برای این باشگاه بازی می کرد ، به این عنوان نزدیک نمی شدند.

توانایی آنها برای حضور در رقیبان واقعی امروز ، هنوز هم نتیجه کار برجسته ای است که در سالهای اولیه تحت عنوان سیمئونه در سال 2010 انجام می شود و از زمین خارج شده است ، هنگامی که اتلتی نخبگان بازی اسپانیایی و اروپایی را به دست آورد.

ظهور اتلت در دهه 2010

اتلتیکو مادرید امروز نوع عضله مالی برای هزینه 185 میلیون یورو در بازار انتقال تابستان دارد و امثال جولیان آلوارز ، الكساندر سورلوت ، كونور گالاگر و رابین لو نورمند را به ارمغان می آورد.

با این حال ، این مسئله دور از این بود که سیمئونه به عهده گرفت. در حقیقت ، اتلتیکو در اولین مبارزات انتخاباتی کامل خود کمتر از 5 میلیون یورو هزینه کرد ، در حالی که این باشگاه با سود خالص انتقال حدود 35 میلیون یورو در طول فصل تاریخی 2013/14 خود فعالیت می کرد ، به لطف فروش رادامل فالکائو مهاجم آزاد.

استخدام هوشمند ، حتی قبل از ملاقات با انتصاب آرژانتینی ، عامل اصلی در ظهور آنها به اوج بازی اسپانیایی بود.

این معامله ها تقریباً تعداد زیادی از آنها را در لیست قرار می دهند ، اما امثال گابی (3 میلیون یورو) ، خوانفران (4.25 میلیون یورو) ، دیگو گودین (8 میلیون یورو) و میراندا (آزاد) از جمله امضاهای برجسته بودند که به تبدیل ثروت های اتلتیکو مادرید کمک کردند. در همین حال ، مطمئناً انتخاب مشاغل این باشگاه در این دوره ، افزودن دیگو کاستا بود که در سال 2010 از 1 میلیون یورو از رئال والادولید وارد شد و چهار سال بعد 38 میلیون یورو عزیمت کرد.

آنها همچنین با تیبوت کورتوا در یک طلسم وام سه ساله در هدف قرار گرفتند ، در حالی که ظهور فارغ التحصیل آکادمی کوک در خط میانی نیز قابل توجه بود.

همانطور که بدون تردید توانایی سیمئون برای مهر و موم کردن مارک خود در تیمی بود که به دلیل ویژگی های بدنی ، نرخ کار و دفاعی شناخته شده بود ، تصویری تقریباً آینه ای از رئیس غیر سازنده آن.

قهرمانان اسپانیا و به آستانه جلال اروپا

اولین شواهد واقعی مبنی بر اینکه یک تغییر واقعاً لرزه ای در فوتبال اسپانیا رخ داده است ، فصل 2013/14 بود که اتلتیکو مادرید تقریباً غیرقابل تصور را انجام داد و لالیگا را به دست آورد ، در حالی که تمام راه را به فینال لیگ قهرمانان اروپا می رساند.

این عصری بود که لئو مسی و کریستیانو رونالدو در اوج قدرت خود قرار گرفتند و با بارسلونا و رئال مادرید توسط ستارگان محاصره شدند و تقریباً همه بهترین بازیکنان جهان را به اشتراک گذاشتند ، در زمانی که فوتبال اسپانیا از سلامت بسیار خوبی برخوردار بود.

برای پایان دادن به بالاتر از هر دو در لیگ در آن فصل ، در حالی که با بخشی از بودجه دو رقبای بزرگ داخلی خود کار می کرد ، یک شاهکار خارق العاده بود. یک مبارزات انتخاباتی لیگ 90 امتیاز در لیگ همراه با یک مسابقه خوب در اروپا بود که باعث شد اتلتی میلان ، بارسلونا و چلسی را شکست دهد تا یک فینال دربی مادرید را برپا کند که آنها چند ثانیه از پیروزی فاصله داشتند.

اگر این برای مداخله 93 دقیقه ای سرخیو راموس در لیسبون نبود ، اتلتیکو مادرید برای اولین بار به عنوان قهرمان اروپا تاج گذاری می شد و یکی از فصول عالی همه زمانه ، توسط هر باشگاه و هر مکان را به پایان می رساند.

دو سال بعد دلهره اروپایی در برابر همین مخالفت ها وجود داشت که لوس بلانکوس در فینال دومین فینال لیگ قهرمانان مادر در دربی در پنالتی در میلان پیروز شد.

یک دیگو سیمئون Crestfallen پس از این شکست نزدیک به ترک بود ، اما هشت سال به بعد ، وی مسئول باشگاهی است که اکنون با شخصی که در سال 2011 به عهده گرفت ، بسیار متفاوت است.

“بزرگ دو” به “سه بزرگ” تبدیل می شود

در حالی که درست است که Atleti از سال 2014 تنها یک عنوان لیگ دیگر را به آن اضافه کرده است و از سال 2017 به چهار مورد آخر لیگ قهرمانان اروپا نرسیده است ، حضور مداوم آنها در انتهای برتر لالیگا و در بزرگترین رقابت اروپا ، افزایش قابل توجهی در رشته های کیف پول آنها بوده است. این امر به تغییر چهره فوتبال اسپانیا کمک کرده و اتلتی را به عنوان یک نیروی سوم واقعی و به احتمال زیاد یک رقیب طولانی مدت برای رئال مادرید و بارسلونا ایجاد کرده است.

این در دهه 2000 دور از آن بود که امثال والنسیا و دپورتیوو لا کروس به طور خلاصه نخبگان را سرنگون کردند ، بدون آنکه از نوع ماندگاری که از طرف سیمئونه دیده ایم ، لذت ببریم.

این 54 ساله همچنین با حرکت به دور از ویسنته کالدرون در قلب پایتخت اسپانیا ، به متروپولیتنو استادیو در حومه خود ، یک دوره بالقوه ناخوشایند در تاریخ این باشگاه را تحت نظر داشته است.

سوئیچ 2017 همیشه درآمدهای مورد نیاز بسیار مورد نیاز را ایجاد می کرد ، اما این امکان را داشت که به روح این باشگاه آسیب برساند. پیوند ویژه سیمئونه با Fanbase Atleti به طور قابل توجهی در صاف کردن این روند کمک کرده است. در حالی که فاقد تاریخ و شخصیت کالدرون است ، استادیوم جدید هنوز به راحتی یکی از بلندترین در اسپانیا است.

در بعضی از سطوح ، سیمئونه را می توان به عنوان تأثیرگذارترین مربی در لالیگا در قرن بیست و یکم دانست ، نه فقط از نظر طول سلطنت وی ، که تا کنون طولانی ترین در پرواز برتر اسپانیا است ، بلکه در نحوه روایت “دو بزرگ” و تبدیل آن به یک “سه بزرگ”.