[ad_1]
توسط رابرت بارتر (@RobertBarter16)
علیرغم آنچه که در نهایت بدترین مبارزات انتخاباتی بارسلونا از فصل پایانی فرانک رجکارارد است ، برنابئو Clásico از سال 2013/14 یکی از معدود درخشش های فوتبال هیجان انگیز است که تحت مدیریت جراردو ‘تاتا’ Martino از آن لذت می برد. مربی با کیفیت غیرقابل انکار ، او هرگز به نظر نمی رسید که بیشه خود را در پایتخت کاتالونیا پیدا کند ، و نتوانست از کسب قدرتمند نیمار و همچنین شکوفه فارغ التحصیلان آکادمی مارک بارترا و سرگی روبرتو استفاده کند ، زیرا آنها از سال 2008 اولین فصل قهرمانی خود را تحمل کردند.
با این حال ، در مخالفان مخالف ، مردی ایستاده بود که چنان وفادار مادرید بود که اخراج و جایگزینی غیرقابل تحمل وی باعث ایجاد قیام فوق العاده ای شد. با نزدیک شدن به پایان کار خود ، کارلو آنچلوتی در حال تحویل باشگاه “La Decima” ، و همچنین نوزدهم آنها بود و تا به امروز ، کوپا دل ری تریومف. در آنچه رقابتی ترین مسابقه عنوان Laliga در حافظه اخیر بود – تنها با چهار امتیاز از دو طرف و همچنین دلهره و گرسنه و گرسنه دیاگو سیمئون ، میزبان به خوبی آگاه بود که یک پیروزی آنها را محکم کنترل می کند ، در حالی که پیروزی تنها یک امتیاز را به دست می آورد.
Nuevo Estadio Chamartín در 14 دسامبر سال 1947 افتتاح شد زیرا رئال مادرید با پیروزی 3-1 مقابل بلننس ، استادیوم جدید خود را افتتاح کرد. ساخته شده برای جایگزینی Chamartín قدیمی ، استادیوم جدید و مدرن ، با ظرفیت بیش از 70،000 تقریباً در نمادگرایی به قد و قامت مالی و جایگاه سیاسی تیم در کشور ساخته شده است. با استفاده از نوسازی در دهه 1950 و بعداً به عنوان احتیاط ایمنی در دهه 1990 به دنبال مجموعه ای از بلایای استادیوم کشنده در سراسر اروپا ، Estadio Santiago Bernabéu یکی از چشمگیرترین جهان است که با ظرفیتی که اکنون برای 81،044 تماشاگر مناسب است ، در قلب شهر ایستاده است.
در 23 مارس 2014 ، هیچ یک از این کرسی ها به عنوان دیواری از رنگ سفید در هر دو مجموعه بازیکنان در هنگام انتخاب این میدان در دسترس نبود. از نظر همه سر و صدا و جو عجیب و غریب ، یکی از سقوط از آندرس اینیستا همه چیز برای ایجاد یک سکوت مرگبار بود.
در نتیجه به دست آوردن احساس برزیل نیمار ، جبهه De Facto بارسلونا برای اکثر فصل شامل نیمار در سمت چپ ، لیونل مسی در مرکز و یکی از پدرو یا الکسیس سانچز در سمت راست قرار داشت. با این حال ، در شب در مادرید ‘Tata’ Martino تعجب کرد که اینیستا به عنوان یک چپ چپ به صف کشید ، با توجه به آزادی برای پرسه زدن به سمت مرکز زمین ، در حالی
موقعیت مرکزی به جلو.
پس از شروع عصبی از هر دو طرف ، موقعیت ضعیف از سمت راست دنی کاروجال ، اینیستا را در هکتار از فضا در پشت پاس پاس عالی مسی مشاهده کرد. هنگامی که کارواجال برای خطای خود تلاش کرد ، برنده جام جهانی اسپانیا شوت خود را در قسمت زیرین محوطه جریمه قرار داد تا به کاتالان ها منجر شود. با تلاش برای حل و فصل در مسابقه ، هدف اولیه فقط مسئله مادرید را بدتر کرد ، به عنوان یک اشتباه دیگر در دفاع ، این بار از سرجیو راموس در حالی که او سعی در بازی در تله آفساید داشت ، مسی را با دیگو لوپز یک به یک دید. معمولاً نگاه بعدی می تواند جلوه درخشان بارسلونا در جشن از بین برود ، اما این خطا به همین مناسبت بدون مجازات رفت.
با وجود کنترل ، به نظر می رسید که شانس از دست رفته بر روی همبستگی هر دو تیم تأثیر می گذارد. روحیه بارسلونا در حالی که مادرید با افزایش منظم شروع به پیشرفت کرد ، کاهش یافت. تمرکز به طور ناگهانی از یک آرژانتینی جیوه به دیگری منتقل شد ، زیرا مراحل عصر به سرعت به نمایشگاه آنگل دی ماریا تبدیل شد. شاید هرگز یک فوتبالیست بسیار ذاتاً درخشان ، در عین حال بسیار دردناک ، مانند دی ماریا وجود نداشته باشد. وی که در دوازده دقیقه اول به سختی ثبت نام توپ را به دست آورد ، در سمت چپ زمین قرار گرفت و قبل از یک حرکت اسلالوم ، وی را در کنار سرجیو بوسکتس ، دانی آلوز و هموطنش جاویر ماسچرانو در حالی که او را از شش متری خارج می کرد ، دید. علیرغم اینکه شلیک بر روی نوار ، مشارکت بین این دو بهترین حمله کننده مادرید در شب خواهد بود و در نهایت تساوی دهنده را به همراه داشت.
پس از آنکه گرت بیل او را در قلمرو مشابه انتخاب کرد ، یک صلیب فوق العاده از دی ماریا دوباره توسط بنزما ملاقات کرد که این بار اشتباه نکرد. با اشغال کریستیانو رونالدو ، جرارد پیکه ، این پنج پا هفت ماسچرانو بود که وظیفه داشت فرانسوی های دفن شده را علامت گذاری کند ، که به سادگی مرد خود را پیشی گرفت تا ابتدا با توپ تماس بگیرد. علیرغم اینکه این ضربه در دسترس Víctor Valdés قرار گرفت ، این قدرت به حدی بود که راه خود را به سمت شبکه پیدا کرد تا خط امتیاز 1-1 را به ثمر برساند. سه دقیقه بعد و مادرید در جلو خواهد بود.
برای همه خصوصیات حمله کننده وی ، دفاع هرگز قوی ترین ابزار در زرادخانه دانی آلوز نبوده است. بارها و بارها مارسلو و دی ماریا از جناح خود به پایین برخورد کردند و یک صلیب دیگر از آرژانتین هدف خود را پیدا کرد. با استفاده از بنزما ، آخرین تلاش خندق از ماسچرانو برای هدایت توپ ، بی فایده بود ، با لمس به رقیب هموطنان خود پلاتینی یا حتی زیدان ، بنزما قبل از آن توپ را با ظرافت بر روی ران راست خود کنترل می کرد ، بدون آنکه اجازه دهد زمین را لمس کند ، آن را از کنار یک والد های دلت دار خارج کند. از 1-0 به پایین به 2-1 در چهار دقیقه ، لوس بلانکوس ناگهان خود را در موقعیتی پیدا کرد که هفت امتیاز را از رقبای ابدی خود پاک کند.
در مثال ، جایی که بسیاری از آنها سر خود را رها می کردند ، بارسلونا با توجه به شدت اوضاع ، شروع به افزایش سرعت کرد. اما برای یک خط هدف از Piqué برای انکار بنزما یک هتریک هفت دقیقه ای ، باقی مانده این نیمه در سرزمین مادرید بازی شد زیرا بارسلونا سعی در باز کردن دفاع خود داشت.
با نزدیک شدن به نیمه وقت ، سرانجام به خاطر تلاش خود پاداش گرفتند ، زیرا یک دریبل جادویی و یک دو با نیمار دید که توپ به سمت مسی درست در داخل محوطه جریمه سقوط کرده است و به همین مناسبت درایو کم او لوپز درمانده است.
با وجود مسی و دی ماریا در فرم فرماندهی در طی 45 دقیقه اول جذاب ، آغاز نیمه دوم بدون بحث و جدال نبود. کریستیانو رونالدو برای اولین بار در این مسابقه در یک منطقه امیدوارکننده در یک منطقه امیدوار کننده یافت. با قدرت گرفتن در گذشته Mascherano ، سرعت سریع او را از گذشته دانی آلوز عبور داد ، که پای کشیده او را از شین رونالدو گرفت و جلو پرتغالی خود را به زمین انداخت.
تماس واضحی وجود داشت و هیچ بحثی در مورد خطای وجود نداشت ، اما شکایت ناشی از این واقعیت است که تماس تقریباً نیم پا در خارج از صندوق رخ می داد ، اما این مقام به مادرید پنالتی اعطا کرد. رونالدو هیچ اشتباهی از ضربه نقطه ای حاصل نکرد ، که از آن این شرایط آنچه را که بسیاری از آنها به عنوان مصاحبه فوق العاده تقدیس پس از مسابقه می دید ، به وجود می آورد. پس از بازی ، رونالدو از مقامات انتقاد کرد ، تا آنجا که ادعا می کند “آنها” نمی خواهند مادرید این عنوان را کسب کند ، اگرچه اعطای مجازات های غیر موجود ممکن است برعکس باشد.
در 55 دقیقه مادرید 3-2 جلو بود و به دنبال مهر و موم هر سه امتیاز بود ، اگرچه هفت دقیقه بعد نمرات سطح ، هم از نظر استعاری و هم به معنای واقعی کلمه خواهد بود. همانطور که جوردی آلبا در اختیار داشت ، مسی بود که خود را برای پاس پیشنهاد داد. با برداشت خط میانی مادرید کمی جمع و جور شد و سه جلوی رونالدو ، بنزما و گرت بیل را برای تحمل بار تهاجمی ترک کرد. هنگامی که مسی توپ را از نیمار در سراسر دفاع مادرید دریافت کرد ، به او یک خروجی کامل داد که از آنجا برزیل را آزاد کرد.
با گلزنی که از پشت سرش برخورد کرد ، توسط سرخیو راموس ، که آخرین چالش خندق وی باعث شد وی وی را برکنار کند و پنالتی به بارسلونا اعطا شد. این بار نوبت مادرید بود که از این تصمیم شکایت کند. در حقیقت ، تماس حداقل اما شبیه به حادثه رونالدو بود ، راموس هنگام تلاش برای یک چالش خطرناک در یک بازی بدنام ، از عواقب آن آگاه بود ، در حالی که برخلاف مجازات دیگر هرگونه تماس در داخل جعبه رخ داده است. تقریباً مانند معصومیت خود ، مسی از 12 متری با یک آپلوم معمولی تبدیل شد و توپ را به صورت ماهرانه در گوشه سمت راست قرار داد تا آن را در 3-3 قرار دهد.
این عزل نشانگر پایان سوء استفاده های حمله کننده مادرید بود زیرا آنها از قرعه کشی رضایت داشتند که باعث می شد شکاف چهار نقطه ای بین طرفین حفظ شود. رافائل وارن جایگزین بنزما شد ، زیرا دی ماریا برای محافظت از لنگه چپ مارسلو عمیق تر نشست. از آنجا که پدرو و الکسیس سانچز در تلاش بودند تا بازی را از روی نیمکت تحت تأثیر قرار دهند و دانی آلوز به طرز آزار دهنده ای به این پست ضربه زد ، به نظر می رسید که مادرید باقیمانده را به صورت معمولی آنچلوتی می بیند.
پس از 20 دقیقه بررسی مخالفت 10 نفره ، اینیستا قبل از اینکه به داخل محوطه جریمه شود ، مالکیت خود را پیدا کرد. او تلاش کرد تا شکافی را پشت سر بگذارد که به سادگی در آنجا نبود ، اما این کافی بود تا این چالش را از کارواجال و Xabi آلونسو ، که در نتیجه پنالتی سوم شب مجازات شده بودند ، دعوت کند.
در مورد این پنالتی نمی تواند بحثی با تماس واضح در مورد بازیکن بارسلونا وجود داشته باشد که وفادار مادرید جرات مخالفت نمی کند. خود پنالتی ، تقریباً یک کپی کربن از اولین مسی ، دقیقاً به سمت راست دروازه دروازه که از دروازه بان عبور می کرد ، ضربه زد تا بارسلونا را برای دومین بار در مقابل قرار دهد.
در 3-4 ، هدف نهایی آخرین اقدام مهم بازی بود. سه گل و یک پاس گل لیونل مسی تضمین می کند که مسابقه با کسب باز شدن گسترده ، در حالی که تلاش های وی همچنین باعث شد او رکورد آلفردو دی استفانو را به عنوان بالاترین گلزن در تاریخ کلسیکو شکست.
از آنجا که همه سرانجام با سوت نهایی نفس کشیدند ، پس از هفت گل ، سه پنالتی و یک کارت قرمز ، از قضا هیچ یک از این طرف ها ابتدا در جدول نشسته بودند. اتلیتی سیمئونه خود را بر سر رقبای شهر سلطه گر خود در رکورد سر به سر فرماندهی پیدا کرد زیرا این پیروزی بارسلونا را در یک امتیاز به ارمغان آورد.
دو ماه از Clásico ، یک ضربه سر Diego Godín در آخر هفته آخر هفته در کمپ نو ، عنوان Atleti را به دست می آورد ، زیرا این جایزه برای اولین بار از پیروزی والنسیا در سال 2004 از دوپلی رئال مادرید/بارسلونا دور شد.
تمام وقت: رئال مادرید 3-4 بارسلونا.
https://www.youtube.com/watch؟v=ku9vbsrybze
بازی های کلاسیک بیشتر از La Liga – Athletic Club vs Barcelona (2011)
[ad_2]
منبع